Η πορεία προς την ανατολή έχει σταματήσει στον
Ινδό ποταμό, το στράτευμα δεν θέλει να προχωρήσει άλλο και ο Αλέξανδρος
ξεκινάει την επιστροφή προς τη Βαβυλώνα.
Εχει δώσει εντολή στο Νέαρχο να φτιάξει πλοία
και να διανύσει τον άγριο Ινδικό και να συναντηθούν στις εκβολές του Ευφράτη.
Οταν συναντιώνται, ο Νέαρχος τον πληροφορεί
ότι συνάντησε Χαλδαίους μάγους που είπαν να μη μπει στη Βαβυλώνα.
Ο Αλέξανδρος αδιαφορεί και βαδίζει προς τα
τείχη.
Εκεί βλέπει το πρώτο κακό σημάδι, πολλά
κοράκια να χτυπάνε το ένα το άλλο και μερικά να πέφτουν μπροστά του νεκρά.
Από τον Πλούταρχο μαθαίνουμε το γεγονός.
[73]Εἰς δὲ Βαβυλῶνα προάγοντος αὐτοῦ, Νέαρχος (ἀφίκετο γὰρ αὖθις εἰσπλεύσας εἰς τὸν Εὐφράτην ἐκ τῆς μεγάλης θαλάσσης) ἔφη τινὰς ἐντυχεῖν αὐτῷ Χαλδαίους, παραινοῦντας ἀπέχεσθαι Βαβυλῶνος τὸν Ἀλέξανδρον. ὁ δ’ οὐκ ἐφρόντισεν, ἀλλ’ ἐπορεύετο, καὶ πρὸς τοῖς τείχεσι γενόμενος, ὁρᾷ κόρακας πολλοὺς διαφερομένους καὶ τύπτοντας ἀλλήλους, ὧν ἔνιοι κατέπεσον παρ’ αὐτόν. [Πλουτάρχου,
Αλέξανδρος, 73]
Στην
περιγραφή του Αρριανού η προειδοποίηση είναι σαφέστερη, ο θεός Βήλος δεν θέλει.
Ο
Αλέξανδρος απαντάει στους μάντεις με το στίχο του Ευρυπίδη, άριστος μάντις είναι
αυτός που φέρνει τα καλά μαντάτα.
[5] Ἀλέξανδρος δὲ ὡς τὸν Τίγρητα ποταμὸν ξὺν τῇ στρατιᾷδιέβη ἐλαύνων ἐπὶ Βαβυλῶνος, ἐνταῦθα ἐντυγχάνουσιν αὐτῷ Χαλδαίων οἱ λόγιοι, καὶ ἀπαγαγόντες ἀπὸ τῶνἑταίρων ἐδέοντο ἐπισχεῖν τὴν ἐπὶ Βαβυλῶνος ἔλασιν. λόγιονγὰρ γεγονέναι σφίσιν ἐκ τοῦ θεοῦ τοῦ Βήλου μὴ πρὸςἀγαθοῦ οἱ εἶναι τὴν πάροδον τὴν ἐς Βαβυλῶνα ἐν τῷ τότε.τὸν δὲ ἀποκρίνασθαι αὐτοῖς λόγος τοῦ Εὐριπίδου τοῦποιητοῦ ἔπος:[6] ἔχει δὲ τὸ ἔπος Εὐριπίδῃ ὧδε: μάντις δ᾽ ἄριστος ὅστιςεἰκάζει καλῶς. σὺ δέ, ὦ βασιλεῦ, ἔφασαν οἱ Χαλδαῖοι, μὴπρὸς δυσμὰς ἀφορῶν αὐτὸς μηδὲ τὴν στρατιὰν ταύτῃἐπέχουσαν ἄγων παρελθεῖν, ἀλλὰ ἐκπεριελθὼν πρὸς ἕωμᾶλλον.[Αρριανού
ανάβασις 7.16]
Είναι φανερό
ότι καμμιά προειδοποίηση δεν είναι αρκετή, η Βαβυλώνα είναι το μάτι του κυκλώνα
και ο Αλέξανδρος θα συνατήσει γρήγορα το πεπρωμένο του.
Τα κοράκια ξαναμαζεύτηκαν στα κλαδιά, ότι είχαν να κάνουν το έκαναν.
